طی ایام برگزاری نمایشگاه کتاب استان قزوین، هر شب نشست هایی برگزار می شد که در نوع خود کاری ارزشمند، کاربردی و در خور چنین حرکت های فرهنگی و ارزشی بود.
نشستن جمعی از علاقمندان به فرهنگ و تمدن این دیار در همهمه ی رفت و آمد هزاران بازدیدکننده از نمایشگاه و توجه به مطالب مطروحه در این نشست ها، نشان از علاقه و توجه مردم به مسایلی از این دست دارد که بایستی به آن توجه بیشتر و عمیق تری بشود.

و اما در آخرین نشستی که در این مکان برگزار شد، پیرامون موضوع تاریخ و گردآوری آثار و اسناد تاریخی و اهمیت نگهداری و در دسترس بودن آنها بسیار گفته شد، موضوعی که قطعا از ویژگی های خاص خود برخوردار می باشد و بایستی به آن توجه ویژه ای هم بشود.
البته باید توجه داشت که موضوع مطروحه، موضوعی نیست که طرح آن جدید باشد، این مطلب سالهاست که توسط دلسوزان و فرهیختگان این استان مطرح شده است اما متاسفانه به دلیل عدم ثبات در مدیریت ها، بویژه در بخش دستگاههای مرتبط، هیچ اقدامی در این خصوص صورت نگرفته و گذشت زمان نیز موضوعی نیست که قابل جبران این بی توجهی ها باشد.
در این نشست یکی از نویسندگان از موضوع گمشده ای در تاریخ یاد کرد و اینکه با پیدا کردن سرنخی از این پازل می توان اطلاعات بدست آورده را تکمیل کرده و در اختیار تاریخ گذاشت تا مورخین امروز و فرداها بتوانند بخوبی از آن بهره برداری کنند.
این موضوع که مطرح شد سیری در جریانات سه دهه ی بعداز پیروزی انقلاب اسلامی کردم و اینکه پازل های بسیاری از این حوادث تاریخی که مربوط به این ایام می شود در حال نابودی است و کوچکترین توجهی به آن نمی شود.
برای مثال سرگذشت مردم این استان در طول دوران انقلاب و یا نقش مردم ما در طول ۸ سال دفاع مقدس و نظایر آن ،همه و همه دارای پازل های بسیاری می باشد که اگر امروز به آن توجه نشود -که تاکنون نشده است- قطعا در آینده بدست آوردن آن و چیدمانش به مراتب سخت تر از امروز خواهد بود.
به این بیندیشیم که در گم شدن، نابودی و فراموشی تکه تکه های تاریخ این سرزمین، همه ی ما مسوول هستیم، کما اینکه ندانم کار های گذشتگان نیز برای همیشه تاریخ مورد بازخواست قرار گرفته و خواهد گرفت.